Zuzanna i starcy

Fascynacja kobietą i jej urodą, tym, co jak magnes irracjonalnie każe się w niej zatracić, jest naturalną sferą pojęcia pożądania. Takie uczucie wyzwala u dwóch starców, sędziów z Babilonu, Zuzanna – piękna i bogobojna córka Chikiasza. Każdy kolejny dzień potęgował uczucia leciwych mężczyzn. Szukali okazji i możliwości, by zmysłową i powabną dziewczynę zdobyć. Swoją wyobraźnię potęgowali regularnym śledzeniem i podglądaniem kobiety podczas kąpieli. Wiek mężczyzn, żądnych zdobycia Zuzanny, nie był przeszkodą w tych planach. Gorączka, która ogarnęła ich podczas kolejnego spotkania, wyzwoliła pożądanie i pragnienie obcowania z nią. Jednak lojalność wobec męża kazała wiernej kobiecie odrzucić zaloty. Zemsta starców była jedyną odpowiedzią na taką postawę. Uczucie niespełnionej żądzy zamienili w oskarżenie o cudzołóstwo, które w tamtej obyczajowości równało się wyrokowi śmierci. Od fałszywego osądu ratuje Zuzannę prorok Daniel. Pojawienie się go, ukazuje triumfujące dobro i sprawiedliwość. Zuzanna zostaje uniewinniona, a zawistni sędziowie, składający fałszywe zeznania, skazani na śmierć.
Zuzanna i starcy – bezsłowny obraz, wypełniający czas spektaklu, jest próbą zajrzenia do tych pokładów ludzkiej wrażliwości i namiętności, które wyzwalają zachowania i postawy człowieka, w różnych porach jego wieku, wobec kobiety. Kobiety, która swoją tajemnicą i erogennością prowadzi w świat, gdzie rozsądek i zasady spalają się, jak bohaterowie przywołanych wydarzeń. Te rozżarzone węgle pragnień, pożądań, a nade wszystko spełnień potrafią zamienić w popiół jego autorów.


Twórcy spektaklu:

na motywach biblijnej historii o Zuzannie i starcach (13 rozdział Księgi Daniela)

scenariusz, scenografia, kostiumy i reżyseria: LESZEK MĄDZIK
muzyka: JAN A.P. KACZMAREK

OBSADA

IZABELA CZEŚNIEWICZ, AGNIESZKA DZIEWA, SANDRA KROMER-GORZELEWSKA, ARTUR BORKOWSKI, JAN KOCHANOWSKI, MARIUSZ SIKORSKI, KRZYSZTOF SZCZEPAŃCZYK, ZBIGNIEW SZYMCZYK

 

Obsługa techniczna sceny w trakcie przedstawienia:
Montażysta, kierownik techniczny: Krzysztof Kowalski
Garderobiany: Adam Mickiewicz
Realizacja światła: Bartłomiej Jan Sowa, Jakub Frączek
Realizacja dźwięku: Szymon Tomczyk
Pomoc techniczna: Mateusz Kowalski

Zdjęcia w galerii: Magdalena Franczuk

 

CZAS TRWANIA: 35 minut (bez przerwy)


Premiera:
19 kwietnia 2013 na Scenie na Świebodzkim, Teatr Polski we Wrocławiu