Z okazji Międzynarodowego Dnia Teatru życzymy twórcom, aktorom, pracownikom oraz widzom i przyjaciołom teatru, życzymy inspirujących doświadczeń teatralnych, bogatych, różnorodnych i poruszających przedstawień.

 

MIĘDZYNARODOWY DZIEŃ TEATRU obchodzimy od blisko sześćdziesięciu lat. Święto zostało ustanowione w 1961 roku z inicjatywy Międzynarodowego Instytutu Teatralnego na pamiątkę inauguracji w Paryżu, 27 marca 1957 roku, Teatru Narodów – festiwalu, na którym spotkały się zespoły z obu stron żelaznej kurtyny.
Co roku w Międzynarodowy Dzień Teatru wygłaszane jest Orędzie przygotowane przez wybitną osobistość świata teatru. Pierwsze orędzie w 1962 roku wygłosił Jean Cocteau.

W 2019 roku autorem orędzia jest CARLOS CELDRÁN, kubański reżyser teatralny, dramatopisarz, pedagog, profesor Instituto Superior de Arte w Hawanie. Przez wiele lat (1968–1996) był związany z hawańskim Teatro Buendía. W 1996 roku w Hawanie założył własny zespół Argos Teatro, który szybko zyskał uznanie także poza granicami kraju. Teatr przedstawia literaturę europejską, grano tam m.in. Brechta, Becketta, Ibsena, Strindberga, a także najnowszą dramaturgię kubańską. Celdrán był wielokrotnie nagradzany. W latach 1988–2018 szesnaście razy został wyróżniony Nagrodą Kubańskich Krytyków Teatralnych dla Najlepszej Inscenizacji. Otrzymał również nagrodę Distinción Nacional de la Cultura Cubana (2000) oraz Premio Nacional de Teatro de Cuba (2016).

Celdrán w swoim orędziu wskazuje na ciągłość teatralnej tradycji, budowanej przez wielu jego poprzedników. Teatr jest dla niego „życiem w teraźniejszości”, niepowtarzalnym momentem spotkania w spowitej ciemnością sali teatralnej. Jest ukazywaniem prawdy. „Pod scenicznymi reflektorami […] odzwierciedla najgłębszą, najbardziej osobistą część nas samych” – pisze autor i dodaje, że jego teatralna ojczyzna jest „utkana z takich chwil, w których porzucamy maski, retorykę i poczucie lęku przed tym, kim jesteśmy i w ciemności podajemy sobie ręce”.

Reżyser podkreśla, że teatralna tradycja ma wymiar horyzontalny, „teatr jest krajem samym w sobie, obszarem, który obejmuje cały świat”, jest przestrzenią wolności. Nie trzeba ruszać się z miejsca, inspirująca codzienność oraz publiczność są bowiem tam, gdzie żyjemy. Ta podróż jest możliwa właśnie w teatrze. „Pracujesz więc w pozornym bezruchu, by projektować najwspanialszą podróż […] dzięki ludzkiej wyobraźni – podkreśla Celdrán – ziarno, które jest zasiane w najodleglejszych zakątkach – świadomości obywatelskiej, etycznej i sumieniu naszych widzów”.

Całość tegorocznego Orędzia TUTAJ