W tym roku Dzień Teatru Publicznego obchodzony będzie już po raz czwarty. Pomysł tego święta zrodził się w 2015 roku, kiedy teatr publiczny w Polsce obchodził 250-lecie swojego istnienia. Majowa akcja biletu za grosze, w którą zaangażowało się wówczas 100 teatrów publicznych w całej Polski była jednym z najważniejszych wydarzeń obchodów i cieszyła się wielkim powodzeniem. Na widowniach zasiadło blisko 50 tysięcy widzów – także, a może przede wszystkim, tych, którzy do teatru zaglądają rzadko lub wcale.

Wrocławski Teatr Pantomimy włącza się do akcji od samego początku, w tym roku widzowie zobaczą dyptyk Poławiacze papieru i Dom Bernardy Alba w reżyserii Zbigniewa Szymczyka. Sprzedaż biletów w cenie 300 groszy odbywać się będzie tylko w kasach Teatru Polskiego w dniu 12 maja, w godz. 11:00–14:00 i 15:00–19:00.
Gramy: 12 maja, godz. 19:00 na Scenie Kameralnej TPl.
Jedna osoba może kupić maksymalnie 2 bilety na spektakl.

W przedstawieniu Poławiacze papieru tajemniczy K. to typowy everyman, bohater zniewolony i zagubiony, który staje przed upersonifikowaną alegorią władzy i systemu urzędniczego sterującymi jego działaniami. Przechodzący przez tryby machiny urzędniczej K., z każdym dniem pogrąża się w coraz bardziej absurdalnej rzeczywistości, a walka z systemem zdaje się nie mieć końca.
Przedstawienie zrealizowano w konwencji teatru absurdu, gdzie autonomiczna wizja świata nabiera charakteru parabolicznego. Odrzucone zostały związki przyczynowo-skutkowe, a włączono do fabuły elementy nadrealizmu.
Jedną z głównych inspiracji była specyfika języka urzędniczego, jako niedoskonałego środka komunikacji podatnego na socjotechniczne nadużycia.

Sztuka Lorki – Dom Bernardy Alba – odczytana została jako historia wyznaczania granic dozwolonych form seksualności oraz definiowania tego, co jest normalne, moralne i naturalne. Źródłem egzystencjalnego dramatu staje się swoista szczelina pomiędzy ciałem, pragnącym rozkoszy i bliskości, a jego reprezentacją, która – będąc pod ciągłą restrykcją matczynych nakazów – pisze ciała córek w sytuacjach granicznych: pożądania, miłości, śmierci.
Matka, starająca się wyobcować córki wobec popędowej natury ciała, wprowadza do porządku domowego dyscyplinę – efektywny instrument władzy nad tożsamością każdej z nich. W tym domu nie okazuje się rodzicielskiej miłości, nie ma pobłażania wybrykom młodości. Każda oznaka emancypacji zostaje brutalnie obalona. Niebezpieczna gra pomiędzy budzącym się pożądaniem, a zniewalającym wpływem matki rozpoczyna się, kiedy w domu pojawia się mężczyzna.
Na scenie gościnnie, legenda wrocławskiej pantomimy – Ewa Czekalska.

Spektakl grany w ramach Dnia Teatru Publicznego oraz towarzyszącej mu akcji „Bilet do teatru za 300 groszy”, która finansowana jest ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, a koordynowana przez Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego.